تصوری که ما از دنیا داشتهایم در دهههای اخیر بسیار تغییر کرده است. امروز تاریخچه ی جهان تا حدود چهارده میلیارد سال قبل را میدانیم. ما انسانها تمدنی بسیار نوپا در این جهان پیر هستیم. حدود ۴۰ هزار سال است که انسان بوجود آمده است هنوز به اندازهی کافی تحول نیافتهایم که بیاموزیم کشتن تنها راه پیشرفت نیست. هنوز دیان اِ و مغزی و بدنی را با خود حمل میکنیم که برای کشتن تحول یافته است. شکل ما امروز این است
صدهزار سال پیش هم همین گونه بودیم. تحولی چندان نداشته ایم. اگر تحول خوبی داشتیم ابزارهای اضافی رو از دست داده بودیم و اسکلت ما از این
تبدیل به این شده بود
این تحولات هنوز روی نداده است. اما ما امروز تنها خوش خیال شدهایم با ابزارهایی که برای کارهای صدهزار سال پیش تحول یافته اند انتظار خلق چیزهایی داریم که نیست. انتظار داریم و میخواهیم هم دیگر را نکشیم+.
تبدیل به این شده بود
اما تمدنهای بسیار پیرتر میتوانند وجود داشته باشند. اولین ستارهها در حدود سی میلیون سال بعد از بیگ بنگ تشکیل شده اند و ما امروز نقشه ای از آن ستاره ها را داریم+.
سوال این جاست چه درصدی از این ستاره های اولیه سیاره داشته اند و چه درصدی از این سیارات امکان تشکیل حیات در خود را داشته اند و در چه درصدی از آنها حیات هوشمند تحول یافته است. تعداد این سیارت خیلی زیاد هست با دقت خوبی حیات هوشمند در نزدیکی ی این ستاره ها تشکیل شده است. این به این معنی است که در جهان فعلی می توانیم تمدنهای هوشمندی داشته باشیم که ۱۴ میلیارد سال امکان تحول داشته اند و هنوز باشند. تنها چند صد میلیون سال است که حیات روی زمین تشکیل شده است و ما تنها ۴۰ هزار سال عمر داریم. لطفا دست به دعا بردارید که سرعت انتقال بالاتر از سرعت نور تحت هیچ شرایطی ممکن نباشد و این تمدنها به ما دسترسی نداشته باشند.



0 نظر یا انتقاد:
ارسال يک نظر