زمانی که ماتریکس دو در سینماها به نمایش در آمد من درس نابهنجاری در میدانهای کوانتمی را داشتم. بعد از دیدن فیلم به یکی از دوستان گفتم نابهنجاری در ماتریکس دو هم وجود دارد. باعث شدم تمام بچه ها شب با هم به سینما بروند و فیلم را ببینند.
خوب گویا این شباهتنها بیشتر هم هست. این مقاله را بخوانید. مقالهی جالبی است. کل دنیا میتواند یک ماشین محاسباتی باشد البته این شرط که توصیف دنیا نیاز به ریاضیات نامحاسباتی - چیزی که هنوز گسترش نیافته است- نباشد. (به سخنرانیهای پنروز باید مراجعه کنید تا معنیی جملهآخر را شاید بفهمید)
مقالهی جالب دیگر در هفتهی قبل کشف افق رویدادی که ورای هیچ سمت آن تکینگی وجود ندارد میباشد. این مطلب هم یکی از سوالات کلاسیک در نسبیت عام بوده است. این که آیا ما میتوانیم افق رویداد یا سیاهچاله داشته باشیم آنچنان که ورای سیاهچاله هیچ تکینگی نباشد؟ جواب مثبت است. به خاطر این که جواب این سوال مثبت است احتمالا ما میتوانیم افق رویدادی هم داشته باشیم که جهت پذیر نباشد مانند نوار موبیوس یا شیشهی کلاین باشد. اما این که آیا افق رویداد باید حتما جهت پذیر باشد معلوم نیست. در تعریف انتروپی سیاه چاله فرض میکنیم که افق رویداد جهت پذیر است. اما این که چرا باید این فرض را کنیم معلوم نیست. شاید بتوان با استفاده از این حلهای جدید ارایه شده در این مقاله به گونهای فضای دو سمت افق رویداد بدون تکینگی در هر سو را با هم فشرده ساخت که افق رویداد جهت پذیر نباشد.
این مقاله از دانشگاه شهید بهشتی هم کار بسیار زیبایی است: در باب کامپیوترهای مولکولی است. امیدوارم این گروه یک سخنرانی در این محل ارایه بدهد.
0 نظر یا انتقاد:
ارسال يک نظر